(afgesloten project) Pedrito project

Pedrito, Pastores.

(T.E.S.S. Unlimited heeft Pedro 2 jaar lang geholpen door Fysiotherapie aan huis. Het gaat zo ontzettend goed met Pedro dat wij hebben besloten te stoppen met de fysiotherapie. Hij zal nu nog 1x per week fysiotherapie gaan ontvangen via een andere organisatie. Zie hieronder het verhaal van Pedro die o.a. ondersteunt werd door Veronique, oud-vrijwilligster van T.E.S.S. Unlimited)

April 2007, De geboorte van Pedro en zijn tweelingsbroertje.
Na vijf maanden groeien kwamen ze ter wereld, veel te vroeg met elk een gewicht van één kilogram. Zijn broertje verloor het leven maar Pedrito ging verder met zijn strijd en hij won.
Moeder en vader namen elke dag de bus van Pastores naar Guatemala City in de hoop hem op een dag mee naar huis te kunnen nemen. Enkel hun reis nam makkelijk 4 uur in beslag maar niets hield hen tegen om mee te vechten voor Pedrito´s leven.
Na 3 maanden wilskracht mocht het kleine wezentje eindelijk mee naar huis maar zonder enig idée wat er eigenlijk gaande was. Elke dag, beetje bij beetje, kwamen ze dichter bij de harde realtiteit. Moeder zorgde dag en nacht voor haar kind en vader deed er alles aan om met zijn baan de medicijnen en het voedsel te kunnen blijven betalen. Maar hoe groter hij werd hoe meer zijn lichamelijk en geestelijke handicap duidelijk werd. Ook zijn zusje en broertje vochten mee maar “het kind zijn” was op vroege leeftijd soms ver zoek.
Zowel moeder als vader zijn geboren en getogen in dit kleine gehucht op de top van de berg en willen dit graag zo houden. Een dorpje waar veiligheid nog op de eerste plaats komt en waar kinderen zonder enige kost de basisschool kunnen bijwonen.
Moeder vertelde dat ze enkele maanden lang , 3 maal per week, op bezoek ging bij “trabajo Sociales” voor fysiotherapie. Het koste haar bloed, zweet en tranen om elke dag uren onderweg te zijn met bus en benen om haar kind te leren lopen, maar het was hulp, gratis en hun enige hoop.
Zowel vader als moeder waren dag en nacht aan het werk om de toekomst van Pedrito te verbeteren maar het gemis van speeluurtjes en  kattekwaad werd ontroostbaar. Hun andere kinderen werden het slachtoffer en de sfeer veranderde in gemis, eenzaamheid en verdriet.

Tijdens ons tweede huisbezoek was vader druk aan het werk met het maken van zijn botas (handgemaakte boots), moeder met Pedrito op haar rug en de kinderen hielpen mee waar nodig was.
Pedrito heeft de wil en de kansen te leren lopen maar het zal maanden van geduld en oefening vragen. Het is een genot om naar te kijken, zijn enthousiasme en zijn lach zijn om van te smelten. Hij is intelligent en geinteresseerd en weet perfect waar zijn neusje staat, voor hem is het leven een feest. Ze doen alles om zijn zintuigen te stimuleren, van tekeningen op de muur, tot poppetjes aan het plafond. Het is bewonderingswaardig hoe deze familie aan hetzelfde einde trekt en dit allemaal voor een lach van “Nene” (Pedro)
Ze hebben maar één gebrek, zoals vele, en dat is geld. Vader staat in dienst van één van de tiendas die handgemaakte laarzen verkoopt, de bekendheid van Pastores. Moeder heeft een full time job maar eentje zonder vast loon, haar Pedrito. Het is geen vanzelfsprekendheid om met 5 monden te leven van een salaris dat slechts 140€ per maand telt, het is eerder een triest verhaal. Maar het doorzettingsvermogen, de energie en het optimisme in dit gezin spreekt ons aan.
De ene maand krijgt hij melk, de andere maand een papje van wat extra fruit en groenten want kauwen kan hij niet. Op deze manier hopen zij dat Pedrito zijn krachten blijft aanmaken om op een dag zijn beentjes en tandjes te kunnen gebruiken, want opgeven zullen ze nooit.
Na overleg namen we samen een besluit; het komende jaar zal Pedrito door hulp van Veronique, d.m.v. een geldinzameling geholpen worden. Vanaf nu krijgt Pedro elke dag, 5 dagen per week en dit 2 jaar lang, fysiotherapie aan huis. Moeder blijft waar ze hoort, en kan haar gezin geven wat ze verdienen. De harde labeur van vervoer, uren onderweg en gemis wordt nu beloond door hulp en rust. Als alles goed gaat zou op het einde van dit jaar onze kleine Pedrito zijn eerste stapjes moeten zetten!

Pedrito we geloven in jou, hop met die beentjes en de zon zal op je schijnen.